را تعيين كرده بودند ، دست به عملى وحشيانه زدند ، و در روز بيست و هفتم رجب 587 تعداد دو هزار و هشتصد نفر از اسراى مسلمان را در حالى كه دستهاى آنها را از پشت بسته بودند و كاملا طناب‌پيچ شده بودند از زندان بيرون آوردند و در خارج شهر برپاى نگه داشتند . سواران « ريچارد شيردل » و خود او كه داوطلب قتل‌عام بودند دست به كار شدند و همهء اسيران دست‌وپا بسته را با شمشير و شش پر ، تكه‌تكه و قطعه‌قطعه كردند . اين كشتار وحشيانهء اسيران را مىتوان يكى از فجيع‌ترين نمونه‌هاى شكنجه و كشتار در طول جنگهاى صليبى دانست . صلاح الدين وقتى به آنجا رسيد كه كار از كار گذشته بود . ريچارد پس از آن شهر « يافا » [ 62 ] را نيز مسخر نمود و از مسلمانان كشتار عظيمى كرد . صلاح الدين براى اينكه شهر سوق الجيشى عسقلان كه نزديك بيت المقدس بود به دست صليبيها نيفتد ، آن را ويران كرد و آتش زد . و به تقويت استحكامات بيت المقدس پرداخت . پس از يك دورهء كوتاه آرامش ، صلاح الدين ايوبى كه پيشنهاد صلح ريچارد و استرداد چوبهء دار مسيح و واگذارى بيت المقدس را نپذيرفته بود ، به ساختن ديوار جديدى براى بيت المقدس همت گماشت و در نزديكى كليساى قيامت منزل گزيد . ريچارد نيز از يافا خارج شد و پس از گذشتن از رمله و نظرون ، عازم عسقلان شد و آن شهر ويران شده را از نو تجديد بنا نمود . در تاريخ 21 شعبان سال 588 پس از يكقرن جنگ و خونريزى ، قرارداد صلحى بين صلاح الدين و ريچارد شيردل منعقد گرديد كه اين معاهدهء صلح فقط مدت سه سال دوام يافت . پيش از عقد معاهدهء صلح ، صلاح الدين به ريچارد و حتى به فيليپ اوگوست محبت زياد مىنمود . با اينكه روزها به جنگ با يكديگر مىپرداختند ، در هنگام استراحت صلاح الدين ميوه و وسايل ضرورى و حتى پزشك و دارو براى دشمنان خود روانه مىكرد . پس از عقد قرارداد صلح ، آمدورفت بين شهرهاى مسلمان‌نشين و مسيحىنشين ، بين طرفين برقرار شد و زوار مسيحى در پناه حمايت سربازان مسلمان ، براى زيارت به بيت المقدس سرازير شدند ؛ و مورد نوازش و محبت و اطعام صلاح الدين قرار گرفتند . ريچارد شيردل پس از انعقاد صلح به انگلستان رفت و بعد از تحمل مشقات